Caleidoscoop

The Declining Winter - Haunt The Upper Hallways

[7” + bonus cd & gelimiteerde remix cd, Home Assembly Music/Cargo]

Nu de broertjes Adams hebben besloten dat hun project Hood wel even op een laag pitje kan, spreiden de leden hun vleugels. Niet alleen Gareth S. Brown gaat op de solotoer, ook Richard Adams concentreert zich weer op zijn fijne project The Declining Winter. En er moet gezegd worden, hij pakt met zijn release Haunt The Upper Hallways behoorlijk uit. Je krijgt namelijk niet alleen een 7” met 3 nummers, maar eveneens een cd met 10 nummers waaronder de 3 van de 7”. Na het debuut van Northerner is dit de tweede uitgave op het prestigieuze Home Assembly Music. Richard richt zich op sfeervolle post-rock met ambient, neoklassiek en experimentele elektronica. Je hoort diverse akoestische instrumenten als strijkers, gitaren, duimpiano’s (of klanken ervan) en percussie-instrumenten naast de elektronica. Ze vormen een spookachtige symbiose, die aangevuld worden met stemsamples en echte zang. Richard laat allerlei geluiden op ongewone wijze door elkaar lopen en experimenteert met uiteenlopende ritmes, wat dikwijls een bevreemdend effect geeft. Dromerig en folkachtig, maar dat laatste dan wel binnen de kaders van de eerder genoemde genres. De sfeer is zwoel en ingetogen. Denk aan een zeer originele hybride van Helios, Rachel’s, Peter Broderick, Talk Talk, Centenaire, Dirty Three, The Boats, Manyfingers en uiteraard Hood. Als je heel snel bent krijg je er ook nog eens een remix-cd erbij met geweldige mixen van Part Timer, Fieldhead, James Yates, Library Tapes, Winter North Atlantic, Northerner, Trap Remit, Strategy en één van de band zelf. Kortom, een driedubbel dikke release om je ijsvingers bij af te likken!

MP3’s:
Haunt The Upper Hallways
Hey Efd (Instr)
Luister Online:
Part Timer & Northerner remix

door Jan Willem Broek

Cheju - Waiting For Tomorrow

[cd, Distant Noise]

Het elektronische kwaliteitslabel Distant Noise heeft een hoog doe-het-zelf gehalte. Hierdoor zijn ze wel in staat steeds weer interessante en eigenzinnige artiesten aan te trekken. Na en naast hun onvolprezen “Series One”, waar ze zeer gelimiteerde cd-r’s van diverse artiesten uitbrengen, komt het label ook af en toe met reguliere releases. Eén daarvan is de cd Waiting For Tomorrow van Cheju. Wil Bolton, de Britse meneer achter dit project, heeft een indrukwekkende staat van dienst met onder meer releases op Boltfish Recordings, Unlabel, Static Caravan, Smallfish en U-Cover. Hij brengt normaliter IDM van de bovenste plank vermengd met melodische organische elektronica. Op zijn nieuwste album brengt hij zijn beste werk tot nu ten gehore. De IDM is nog steeds één van de hoofdingrediënten maar hij brengt het nu steevast op luchtiger en sfeervollere wijze en gecombineerd met allerlei andere stijlen. Zo hoor je nu eveneens zomerzwoele ambient, wave-geluiden en filmische muziek. Naast de elektronische klanken hoor je ook piano, veldopnames en vervormde gitaren terug in de muziek. Ook de meer stuiterende, uptempo ritmes omwikkelt hij in een warme deken. Hij weet de elektronische muziek een menselijk gedaante geven. De instrumentale muziek houdt het midden tussen Portal, Boards Of Canada, Milieu, Beamont Hannant, Gnac, Moby, Manual en Brian Eno. Toekomstmuziek? Nee wacht niet tot morgen, geniet er nu al van! Zeer innemend werk die een prachtige soundtrack voor de melancholische zomer vormt.

Luister Online bij Myspace:
Loom / Birch / Rose Window / Leaving At Dawn

door Jan Willem Broek

William Fowler Collins - Perdition Hill Radio

[cd, Type/Boomkat/Konkurrent]

Alweer bereikt mij in de volle zomerzon een cd die het daglicht eigenlijk niet verdragen kan. Sterker nog, het lijkt wel of sommige muzikanten de duisternis nog eens extra willen verduisteren. De Amerikaan William Fowler Collins doet met zijn Perdition Hill Radio op het altijd interessante Type label een goede gooi. Het lijkt erop dat Collins weinig lichtpunten kent in zijn leven, zelfs de hoes is zo duister als het maar kan. De cd is van begin tot eind een bij de keel grijpende, ongrijpbare trip. Zijn 6 klanklandschappen, variërend van 5,5 tot 21,5 minuut, herbergen een hoop geluiden. Hij maakt een intrigerende mix van ambient, drones en experimentele elektronica, waarbij country en het heuvelachtige landschap van zijn woonplaats een grote rol schijnen te spelen. Die zijn dan wel verpakt in een muur van geluid. Als een tsunami stort hij de geluiden over je heen. Dat loopt uiteen van met cirkelzagen gepureerde My Bloody Valentine, de duisternis van sunn O))) en de drones van Tim Hecker tot de subtiliteit van William Basinski en de donkere, experimentele ambient van Xela, Svarte Greiner en Deaf Center. Keer op keer weet hij de gitzwarte klanken een ander karakter mee te geven en je totaal te overrompelen. Het is allemaal zeer filmisch en roept de meest spannende beelden op. Hij zou zo passen bij een bizarre David Lynch film. William Fowler Collins weet de term film noir op geheel eigen wijze een nieuwe invulling te geven met dit monumentale album!

Luister Online:
Perdition Hill Radio

door Jan Willem Broek

In The Country - Whiteout

[cd, Rune Grammofon/Konkurrent]

Susanna And The Magical Orchestra, Jaga Jazzist, Shining, Solveig Slettahjell en The National Bank delen allen dat ze met pianist/componist Morten Qvenild werken of hebben gewerkt. In 2003 komt daar ook nog het project In The Country bij, samen met contrabassist Roger Arntzen en percussionist Pål Hausken. Op hun debuut This Was The Pace Of My Heartbeat (2005) zorgen ze voor de meest jazzy plaat op het prestigieuze Rune Grammofon label, terwijl die cd ook klassieke, ambient- en postrock-invloeden kent. Ruim een jaar daarna presenteren ze hun bloedstollende meesterwerk Losing Stones, Collecting Bones, waar ze ook country, folk en blues integreren in hun geluid. Hier zijn ook gastzanger Stefan Sundström en gitarist Marc Ribot van de partij. Daarna is het even stil, wat ze nu doorbreken met hun derde album Whiteout. Dat begint meteen met een prachtig verstild nummer dat zo op een Susanna of David Sylvian album zou passen. Mystieke, ingetogen klanken die een filmische sfeer neerzetten. Deze sfeer trekken ze ook de nummers erna door, al sluipen er stiekem ook progrock elementen in het geluid naast de jazz die ze altijd al omarmen. Het is ambient met piano waarbij de percussie en de contrabas voor de meer rockgeoriënteerde klanken zorgen. Maar ook met de piano wordt meer geïmproviseerd. Daarnaast implementeren ze synthesizers, rhodes, spaarzame zang en de door Andreas Mjøs (Jaga Jazzist) verzorgde gitaar, vibrafoon, programmering en percussie. Ze creëren een rokerig, nachtelijke atmosfeer waar de nachten zeker in het tweede deel van de cd af en toe rumoerig kunnen verlopen, zonder teveel aan de genoemde sfeer in te boeten. Daarbij is het allemaal zeer melancholisch, wat het allemaal nog eens extra mooi maakt. Bohren & Der Club Of Gore, Miles Davis, Steve Naive, Jaga Jazzist, Humcrush, Tortoise, Sigur Rós en Food dienen allemaal ter referentie. Het is het beste wat de band tot nu toe heeft voortgebracht, terwijl het voorgaande al op een hoog niveau is. Met hun zomers zwoele nachtelijke pracht staan ze dan ook terecht dit jaar op het North Sea Jazz festival. Het zevende en laatste nummer van ruim 19 minuten, waar sfeervolle zang met jazzy ambient en progrock hand in hand gaan, vormt de absolute kroon op dit meesterwerk.

MP3’s:
Kungen
Ursa Major
Mother
Luister Online:
Whiteout

door Jan Willem Broek

Greg Davis - Mutally Arising

[cd, Kranky/Konkurrent]

Hoewel de zonnestralen de laatste tijd flink in mijn bakkes schijnen, komt de één na de andere duistere droneplaat te voorschijn. Niet dat ik daar grote bezwaren tegen heb, integendeel! Zeker niet als ze van de hand van Greg Davis komen. Hij heeft klassieke en jazzgitaar gestudeerd met de bijbehorende compositielessen. Toch legt hij zich vooral toe op drone-composities, die hij dan wel weer van allemaal interessante geluiden voorziet. Op zijn label Autumn Records richt hij zich eveneens op drones, experimentele en elektronische muziek. Ook daar geen bezwaar van mijn kant. Hij heeft in 2004 ook de sterke cd Somnia uitgebracht op het prestigieuze Kranky label. Nu komt hij met z’n tweede op dat label, getiteld Mutually Arising waar de artwork van de hand van Jefre Cantu-Ledesma (Tarentel) komt. Davis heeft slechts 2 composities gemaakt, maar die duren bij elkaar maar liefst 51 minuten. Met korg, synthesizers, computer en een berg aan elektronica is hij aan de slag gegaan. Van het eerste stuk gaat een hypnotiserende werking uit. Repetitieve, drone-achtige, moeilijk te duiden klanken die langzaam van karakter veranderen maken de dienst uit. Zet je een koptelefoon op dan gaat er wereld voor je open. Davis heeft namelijk zitten experimenteren met links rechts effecten, ook wel bekend als stereo. Rechts hoor je een schel hoog repeterend geluid en links een zwaardere klank. En ik bén links! O nee dat had er niets mee te maken. Het effect hiervan is wel bijzonder te noemen. Wat je zo uit de speakers niet duidelijk hoort, hoor je onmiddellijk onder de koptelefoon en dat levert een surrealistische atmosfeer op. Je kunt heerlijk wegdromen op een tapijt aan intrigerend geluid. Datzelfde lot ondergaat het tweede stuk, zij het dat deze compositie meer open is. Davis laat hier geluiden van links naar rechts en omgekeerd lopen, wat wederom tot een bijzonder origineel resultaat leidt. Zonder helemaal te snappen waarom (en hoe), houdt deze muziek je volledig in een aangename houdgreep. Een buitengewoon biologerend werk met pionerende elementen.

door Jan Willem Broek

Various Artists: Gentils Garçons

[cd, Sonic Scenery/Essential Dance]

Subjectivist in hart en nieren Guuz Hoogaerts (Nieuwe Revu) steekt zijn muzikale voorkeuren nooit onder stoelen of banken. Hij valt voor het vrouwelijk schoon uit Frankrijk, wat ook op zijn lekkere blogvol met van die zuchtmeisjes te lezen is. Dat zijn meisjes die niet de mooiste stem op de wereld hoeven te hebben, maar als je ze ziet of hoort slaak je even een onbedwingbare zuchtje. Kortstondige ademnood. “Filles Fragiles” noemt hij ze in het Frans, wat meteen de titel is van zijn alweer 2 compilaties vol vrouwelijk schoon. Regelmatig brengt hij als Guuzbourg hiermee de stand van zaken, waarmee hij een autoriteit op dit gebied is geworden. Ik, maar velen met mij, vallen als een blok voor zijn meisjes. Maar helaas heren (en wellicht dames), ook deze meisjes hebben vriendjes. Zachtmoedige vriendjes uiteraard, die hun vriendinnetjes in korte bloemjurkjes met zwoele stemmen ondersteunen. Ja, het mannelijke aandeel in de Franse muziek is uiteraard ook niet aan de aan de aandacht van Guuzbourg, de naam die refereert aan Serge Gainsbourg ofwel de “godfather” van het Franse lied, ontsnapt. Ook voor zijn mannen val ik als een blok, muzikaal gezien dan. Guuzbourg voorziet hierin door zijn nieuwe, derde compilatie Gentils Garçons uit te brengen. Het is een moderne en essentiële variant van de Vive La France geworden; een hedendaagse kijk op de Fransozen met een croissantje op hun stembanden. Uiteraard mocht op deze eerste, want laten we hopen dat er meer volgen, compilatie Serge Gainsbourg als aanstichter niet ontbreken. Daarnaast vind ik er de meer bekende namen als Benjamin Biolay, Liben, Saule & Dominique A. (Dominique is dan weer de ex-man van Françoiz Breut en werkte met Yann Tiersen) en een aantal dames die de heren ondersteunen. Vreemde eenden in de bijt zijn de Tindersticks, maar hier met een Franstalig en de juiste stem volledig op hun plaats. Ook de Franse compilaties van weleer kennen Nederlanders, Algerijnen en Grieken, dus een Engelse band moet kunnen. Net als wat Belgen. Verder staan er voor mij een hoop verrassingen op, wat deze verzamelaar ook zo mooi maakt. Verwacht geen exclusieve nummers, maar wel een leidraad naar de betere Franse popmuziek en chansons; de Lonely Planet van het Franse lied of de “French music for dummy’s” . Samir Barris, Bensé, Florian Mona, Arthur H & Feist, Pierre Fa & Barbara Carlotti, Renan Luce, Suarez (nee niet de voetballer), Sammy Decoster, Salsedo en Eddy(La)Gooyatsh zijn de andere, geweldige artiesten die dit album completeren. Chapeau chapeau chapeau Guuzbourg!

Luister Online bij Myspace:
Au Grand Jamais - Bensé / Encore Des Etoiles - Pierre Fa & Barbara Carlotti / 30 Décembre - Liben

door Jan Willem Broek

Kreng - L’Autopsie Phénoménale De Dieu

[cd, Miasmah/Baked Goods]

Bij het fantastische, anders kan ik het niet omschrijven, label Miasmah duiken de meest interessante acts op die allen in de neoklassiek met elektronica hoek zitten. Toch is geen van de labelgenoten gelijk aan elkaar. Labelbaas Erik Skodvin, zelf ook een begenadigd muzikant in Deaf Center en Svarte Greiner, heeft een uitstekende neus om nieuw talent aan te boren uit heel Europa. Encre (Frankrijk), Jasper TX (Zweden), Jacaszek (Polen), Gultskra Artikler (Rusland), Greg Haines (Engeland, nu Duitsland) , Elegi (Noorwegen) en oké één Amerikaan, met dan weer de Italiaanse naam Rafael Anton Irisarri. De crème de la crème van de nieuwe generatie experimentele melancholici. Nu is er de Belg Pepijn Caudron bij, die zich als muzikant liever Kreng noemt. Hij heeft, na jaren al voor diverse producties muziek te hebben gemaakt, zijn debuut L’Autospie Phénoménale De Dieu uitgebracht. Het Antwerpse project heeft zich ontwikkeld van een ruwe sampleband pur sang waar freejazz, improvisaties, elektronica, modern klassiek en veldopnames elkaar ontmoeten tot een meer filmische variant daarvan, die zich al voor diverse theaterproducties heeft geleend. Het is resultaat omvat een beklemmende, tot de verbeelding sprekende en steeds variërende mix van jazz, veldopnames, drones, dark ambient, modern klassiek en elektronica. De ene keer meer de klassieke kant op en op andere momenten meer de duistere experimentele hoek in. Door de muziek klinken ook geluiden van een piano, trompet, tribaal roffelende percussie en prachtige vocale effecten. De stemmen zijn dikwijls spookachtig en lijken uit een ver verleden te komen, terwijl er daarnaast ook sopraanstemmen te horen zijn die vanuit de diepe oceaan naar de oppervlakte lijken te borrelen. Het geluid heeft een enorme impact, het knijpt je samen, jaagt angst aan, zet je op de punt van je stoel, sleurt je mee op een bloedstollende trip en gooit je dan nietsvermoedend in een weldadig bad van onaardse, ongrijpbare schoonheid. Van spookhuis tot theaterzaal, Kreng doet het allemaal. De band heeft een totaal eigen geluid, maar om een indruk te krijgen moet je denken aan een fijn versneden en steeds afwisselende stamppot denken van The Caretaker, Amon Tobin, Tied + Tickled Trio, Xela, Jasper TX, Human Greed, Omala, Bohren & Der Club Of Gore, Deathprod, Elegi, Gultskra Artikler, Library Tapes, Peter Broderick, Murcof, György Ligeti, Henryk Górecki en Arvo Pärt. Een meesterlijk en fenomenaal debuut!

MP3’s:
Miranda’s Onrustige Slaap
Mythobarbital
Caliban
Na De Sex / Meisje In Auto / In De Berm - Part 3 / Electra / Mythobarbital

door Jan Willem Broek

Jacques Tremblay - Chroniques D’Une Séduction

[cd, empreintes DIGITALes]

Naast een nieuwe Mathew Adkins komt het Canadese empreintes DIGITALes label nu ook met een nieuwe cd van de alom geprezen, bekroonde componist en klassiek gitarist Jacques Tremblay. Ditmaal wel een Canadees uit de befaamde musique concrète hoek. Op zijn nieuwste werk Chroniques D’Une Séduction heeft hij als thema het brede “verscheidenheid” gekozen. Tremblay staat eigenlijk altijd bekend om zijn verscheidene benaderingen van de muziek. Ook hier laveert hij tussen musique concrète, elektro-akoestische muziek, plunderphonics, puur elektronische muziek en akoestische gitaarmuziek. Hierdoor klinkt hij anders dan zijn labelgenoten en maakt hij het voor de luisteraar meestal tot een waar spektakel vol onnavolgbare geluiden. Dat is zeker op deze nieuwe cd het geval. Naast de genoemde genres varieert hij ook binnen de genres door toevoeging van uiteenlopende akoestische instrumenten. De cd is in 3 delen, verspreid over 10 stukken, verdeeld. In het eerste deel gaat hij uit van elementen die onder druk staan. En of dat nou een espressoapparaat is, Bach die er een cantate uitperst of Gainsbourg die erotiserend uit de hoek komt, alles kan in de wereld van Tremblay. Hierdoor krijg je dan allerlei genres door elkaar, van de plunderphonics tot de klassieke en ongrijpbare elektronische elementen. In het tweede deel stoeit hij met musique concrète, de akoestische gitaar en flarden van een countertenor. Dit geeft een surreëel maar wonderschone atmosfeer. Heel mooi is het laatste, derde deel van de cd waar hij stemmen uit diverse landen, van Russisch en Frans tot Arabisch, in zijn musique concrète inbed. Stemmen van volwassenen en kinderen. Hiermee creëert hij een filmisch en spookachtig geheel dat verbluffend mooi en mystiek te noemen is. Het is eigenlijk ondoenlijk een cd als deze te bespreken, dus ga deze verleidelijke pracht vooral zelf beluisteren.

Luister:
Chroniques D’Une Séduction

door Jan Willem Broek

Mathew Adkins - [60]Project

[cd, empreintes DIGITALes]

De Britse componist/muzikant Mathew Adkins is lid van BEAST (Birmingham ElectroAcoustic Sound Theatre). Dit gezelschap houdt zich bezig met de wondere wereld van de elektro-akoestische muziek en musique concrète. Voor degene die deze muziek, waarvan de scepter overigens meestal in handen is van de Canadezen, niet kent is een eerste aanraking een bijzondere. Het is namelijk echt een uniek genre, dat zich dus ook niet echt laat vergelijken met andere genres. Het klinkt vaak alsof de natuur in elektronica is veranderd en je in de realiteit van de Matrix zit. Naar aanleiding van de 60ste verjaardag van musique concrète pionier Pierre Schaeffer is het idee ontstaan om een soort historisch overzicht te geven van significante, wellicht door hem beïnvloedde, werken en daarmee een nieuw origineel werk te creëren. En zo is [60]Project geboren. Adkins heeft druk heen en weer ge-e-maild en materiaal van maar liefst 66 artiesten gekregen om te gebruiken. De geluiden verwerkt hij tot nieuwe creaties, waarin de oorspronkelijke muziek soms niet eens meet te herkennen is. Hij maakt heel oorspronkelijke combinaties, bijvoorbeeld een geënsceneerd vocaal trio van AGF, Iris Garrelfs en Maja Ratkje of een duet van Christian Fennesz en Tim Hecker. Andere artiesten die materiaal hebben geleverd, ik zal ze niet allemaal noemen, zijn Mira Calix, Lawrence English, Natasha Barrett, Vladislav Delay, Francis Dhomont, Si-cut.db, Gilles Gobeil, Francisco López, Gert-Jan Prins, David Toop, Åke Parmerud, Scanner, Terre Thaemlitz, Janek Schaefer en Rechenzentrum. Van label- en genregenoten tot de meest uiteenlopende elektronica artiesten. Mathew Adkins kneedt er zijn unieke musique concrète bouwsels van die steeds weer onverwachte wendingen en geluiden kennen. Hij schept een parallel universum waar het ene biologerende avontuur en experiment na het andere aan de orde van de dag is. Meesterwerk!

Luister:
[60]Project

door Jan Willem Broek

Coen Oscar Polack - Geluiden Uit De Blauwe Kamer / - The Skipping Monk / & Herman Wilken - The Language Of Mountains Is Rain

[3x gratis mp3-download / 3xcd-r, Narrominded]

Coen Oscar Polack is één van de personen achter het fijne Narrominded label. Hij is net als de anderen ook muzikant, te weten in Psychon Troopers, Psychon en Living Ornaments. Onder zijn eigen naam debuteert hij vorig jaar met het sterke Psychic Investigations waarop hij eigenzinnige electro-akoestische muziek ten gehore brengt. Nu is hij terug met maar liefst 3 releases.
Als eerste Geluiden Uit De Blauwe Kamer, waarvan de opnames gemaakt zijn in het gelijknamige natuurgebied. Dit heeft hij gedaan in opdracht van het Utrechts Landschap bij de opening van een nieuw informatiecentrum. Hij heeft er één lange soundcape van gemaakt, waarin veldopnames van het natuurgebied in een nieuwe, elektronische habitat worden geplaatst. En daar passen die geluiden wonderwel. De vogels en insecten nestelen zich met gemak op de in het elektronische landschap opgetekende natuurschoon, net als al die andere geluiden van Moeder Aarde. Polack laat loops van die natuurgeluiden door de muziek lopen, waardoor er een repetitief patroon in de muziek ontstaat. De electro-akoestische muziek zou eigenlijk heel ambivalent moeten zijn, maar kabbelt op natuurlijke wijze als water zelf op de achtergrond. Een fraaie soundtrack voor en uit de natuur met het avontuurlijke van een elektronische compositie.
Op The Skipping Monk gebruikt Coen Oscar Polack heel ander materiaal. Hij is in oktober en november 2008 zes weken naar India geweest. Daar heeft hij, naast hoogstwaarschijnlijk genoten te hebben van de pracht die het land biedt, regelmatig de opnameknop ingedrukt en gevarieerde geluiden opgenomen. Van stadsgeluiden en radiozenders tot zingende sherpa’s en monniken, straatmuzikanten en geluiden uit Himalaya en overige natuurgebieden. In tegenstelling tot de cd hierboven gebruikt hij het materiaal meer rauw en maakt er hoogstens een eigenzinnige collage van. Polack neemt je op betoverende wijze mee op zijn reis door zijn geluidsdagboek op deze wijze te laten horen. Met je ogen dicht wandel je door het natuurschoon, de vieze veel te drukke maar toch imponerende steden, schijt je op straat, zie je ratten in je favoriete restaurant en ervaar je de mystiek van het land. Hij komt hiermee wel in de buurt, zij het dat zijn benadering anders is, van Freeform, Loren Nerell en Francisco López. Een heel bijzondere muziektrip!
Tot slot is er nog The Language Of Mountains Is Rain die hij samen met Herman Wilken, de helft van de groep Hydrus, heeft gemaakt. De cd of neem me niet kwalijk de download, bestaat uit twee klanklandschappen van ruim 20 minuten. De beide heren bouwen met veldopnames en zelfgeprogrammeerde software aan intrigerende improvisaties. Je hoort bijvoorbeeld keiharde regen neerstorten, hoewel ik er niet zeker van ben dat het geen elektronische noise is, die dan weer gevolgd wordt door opklaringen met meer sereen materiaal. Maar ook dreigende atmosferen en klokkengelui komen voor in dit spannende hoorspel. Ambient en noise vormen de twee natuurmachten die hier de strijd aangaan. Het resultaat daarvan is meeslepend en tot de verbeelding sprekend.
Polack heeft het gepresteerd 3 albums met omgevings- dan wel natuurgeluiden te maken, die niet alleen anders klinken maar ook anders tot stand zijn gekomen. Alleen dat is al indrukwekkend te noemen, De albums zijn voorzien van prachtige artwork, maar als je dat niet wilt kun je ook gewoon de releases downloaden bij dit sympathieke label.

Download/luister:
Geluiden Uit De Blauwe Kamer
The Skipping Monk
The Language Of Mountains Is Rain

door Jan Willem Broek