De Subjectivisten

Het schaduwkabinet: week 4 - 2012

Radicaal exemplarisch zijn onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: 120 Days, Philco Fiction, Yellow6 / Egsun, No-Neck Blues Band, él-g, Innercity, Biosphere, The Cosmic Dead en Chris Watson. En gingen naar: Iva Bittova & Nederlands Blazers Ensemble.

Once upon a time in Anatolia (Nuri Bilge Ceylan, 2010)

Vorig jaar zag ik mijn film van het jaar (Meek's cutoff) al in januari en ik vrees dat het dit jaar weer zo is. En dan moet het IFFR nog beginnen. Once upon a time in Anatolia, wat een complete film. Als je niet zo vaak naar de film gaat, of als je niet zo vaak de deur uit komt, ga dan in ieder geval dit even zien. En ga dit vooral niet zitten downloaden, want de cinematografie is om door een ringetje te halen. Ceylan (Uzak, Iklimler) maakt misschien wel zijn beste film. Het is zo'n film die je na afloop geweldig vindt en een dag later tweemaal zo goed. En die je een jaar later pas echt begrijpt. Maar zo lang kan ik natuurlijk niet wachten met het van de daken schreeuwen. Eh, meesterwerk?

Bellflower

Imagine... The apocalypse is just starting, right?

Het schaduwkabinet: week 3 - 2012

Ook wij gaan overstag, echter zonder te kapseizen. Wij groeten u met onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: BLNRB, Meg Baird, Deardarkhead, Les Fragments De La Nuit, Lisa Hannigan, Edward Ka-Spel, Trumpets Of Death, Various Artists: Power Corruption & Lies Covered, John Duncan / Michael Esposito / Z'Ev, C Spencer Yeh, Merzbow, Various Artists: Don't Trust Your Neighbors–Early Albanian Traditional Songs and Improvisations, 1920s-1930s en Eyvind Kang. En keken naar: Clean, Shaven.

Het schaduwkabinet: week 2 - 2012

Wilders’ kapsel vinden we een minachting voor iedereen die geen of futloos haar heeft. Hier onze gekleurde lijstjes uit het:


We luisterden naar: Fovea Hex, Trent Reznor & Atticus Ross, The Weeknd, Ramones, Hoven Droven, Triakel, Bergtatt, Jesse Boykins III en Jah6.

Jaarlijst 2011: Martijn

Elk jaar worden er retrospectieve stellingen gedaan over de kwaliteit van het muziekjaar maar eigenlijk is elk jaar even goed of slecht. En er is altijd nog genoeg oud materiaal om uit te zoeken als het wat minder gaat met het nieuwe werk. Dan nog, ik heb het gevoel tijd te kort om alles wat ik wil horen ook aandacht te geven. Blij dus dat ik Subjectivist ben en geen objectief oordeel hoef te geven, voor mij was er in ieder geval weer genoeg te beleven, ook in 2011.

Jaarlijst 2011: Thijs Z.

Het is alweer even januari. Ik eet zonet de laatste koude oliebol op. De Jip-en-Janneke-champagne is er ook doorheen. Het aantal luisteraars van Radio 2 halveert met de dag. Het perfecte moment om even terug te blikken op 2011.

Het jaar waarin Amy en Steve overleden, en Kim Jong-Il geheel volgens de profetie transformeerde in een vuurspuwende draak en zijn rechtmatige plek innam aan de sterrenhemel. Het jaar ook waarin de Arabische wereld een paar giant steps vooruit zette, en de Westerse een pas op de plaats moest maken. En het jaar waarin tien dolgelukkige muzikale acts een plek veroverden in mijn jaarlijstje.

(Thijs Zilverberg)

Het schaduwkabinet: week 1 - 2012

Kapitein Iglo is niet meer en “sleeps with the fishes”. Gelukkig zijn hier geheel graatvrij onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: Art Zoyd, Dale Cooper Quartet & The Dictaphones, Holy Other, Thurston Moore, Tasseomancy, Wild Beast, Young Hunting, Jungle Brothers, Fennesz + Sakamoto en Dim Mak. En natuurlijk de beste wensen namens ons allen!

Jaarlijst 2011: Stefan

 

Stefan is een Zeeuw, dus terwijl die snelle Randstadlui met hun hippe broeken allemaal in november al stonden te schuimbekken met hun jaarlijstjes, nam hij nog eens wat pruimtabak om de situatie rustig te overpeinzen. ’t is toch afijn.

 

Jaarlijst 2011: Sietse

Het was voor de muziek een mooi jaar. Met mijn ziekelijke verzamelwoede heb ik ruim 200 releases aan de collectie toegevoegd die als productie jaar 2011 dragen. En van het gros van deze releases heb ik zeer kunnen genieten. 
Natuurlijk waren er enkele dompers, want wat te denken van de overgeproduceerde tweede full-length van Dum Dum Gilrs - Only In Dreams. Voor veel mensen waarschijnlijk een top plaat maar voor mij een teleurstelling na de voorganger I Will Be. Of de plaat Conatus van Zola Jesus, op zich geen slechte plaat, maar wel ontdaan van alle rafeligheden die de voorgangers zo tof maakten. 

Maar gelukkig waren er ook albums die wisten te verassen.