Eind 2009, terugkeer bij de Subs (helaas dan weer afscheid van Omar, dat is dan toch wel klote), en dan direct maar een jaarlijst artikeltje gemaakt. Ludo heeft gelijk: weinig echte uitschieters, wel heel veel goede platen. Lange shortlist was het dan ook; wat mij betreft staan alleen de eerste drie op vaste plekken, daarna mogen de nummers vier tot en met twaalf naar eigen believen door elkaar gelezen worden.
27-12-09
25-12-09
22-12-09
Het schaduwkabinet: week 52 - 2009
Aangezien de witte dagen voor Kerst leiden tot grote chaos op alle wegen en spoorwegen, kunnen we onze zuchtmeisjes beter inruilen voor zeilmeisjes. Ook zeer dynamisch zijn onze vaderlijke lijstjes uit het:
We luisterden naar: Miles Davis, Xenakis, Han Bennink Trio, The Cult, Bauhaus, At The Gates, Thorns, Burzum, Ildjarn, Sunn0))), Enslaved, Arcturus, Borknagar, Sentenced, Isengard, Hannu Saha, Triakel, Hedningarna en Fairuz Derin Bulut. En keken naar: Das Weisse Band.
We luisterden naar: Miles Davis, Xenakis, Han Bennink Trio, The Cult, Bauhaus, At The Gates, Thorns, Burzum, Ildjarn, Sunn0))), Enslaved, Arcturus, Borknagar, Sentenced, Isengard, Hannu Saha, Triakel, Hedningarna en Fairuz Derin Bulut. En keken naar: Das Weisse Band.
Kerstquizzzz
Jan Willem Broek
20-12-09
Olafs decennium in films (deel 3/3)
Zelfs als je je richt op een minuscuul deeltje van het totale filmaanbod, de arthousefilm (want laten we wel wezen, ik ben behoorlijk myopisch), ontkom je niet aan de appels-peren kwestie. Vernieuwende arthousefilms kunnen je het gevoel geven dat alles mogelijk is en dat we nog maar een glimp hebben gezien van wat cinema ons in de toekomst kan gaan bieden. Dat is de kracht van filmers als Apichatpong Weerasethakul, Tsai Ming-Liang, Sang-soo Hong en Lucrecia Martel. Maar één ding doen ze eigenlijk zelden: je tot tranen toe ontroeren. En als ik dan toch moet kiezen tussen vernieuwing en ontroering, dan kies ik voor de laatste, zo blijkt nu. Want in het laatste traject van 'mijn decennium in films' komen we aan in het Dal der Tranen, bij de films die mij simpelweg het meest van mijn stuk brachten. Het viel me dit keer dan ook een stuk zwaarder om uit te leggen waarom de films het effect hadden dat ze hadden, want het gevoelsmatige gaat langzamerhand de overhand krijgen. De trend die in mijn Deel 1 en Deel 2 reeds zichtbaar was, wordt in Deel 3 doorgezet. Azië wint voor mij, en niet zo'n beetje ook.
17-12-09
16-12-09
15-12-09
Het schaduwkabinet: week 51 - 2009
Donkere dagen voor Kerst. Donkere Kamer wil ook homohuwelijk op de Antillen en Aruba. Berlusconi krijgt een souvenir naar zijn bakkes geworpen en tast delirant in het duister. Komen wij ook nog eens met die schemerige lijstjes uit het:
We luisterden naar: Krallice, Shrinebuilder, Zelienople, Ólafur Arnalds, Blueneck, Celer, Myrmyr, Porcelain, Prince Of Assyria, tUnE-yArDs, Kings of Convenience en Rəhman Məmmədli. En keken naar: Whatever Works en Taking Woodstock.
We luisterden naar: Krallice, Shrinebuilder, Zelienople, Ólafur Arnalds, Blueneck, Celer, Myrmyr, Porcelain, Prince Of Assyria, tUnE-yArDs, Kings of Convenience en Rəhman Məmmədli. En keken naar: Whatever Works en Taking Woodstock.
13-12-09
Olafs decennium in films (deel 2/3)
Zo, de kaarten zijn geschud. Er kan nauwelijks nog geschoven worden en zeker geen vergeten film meer worden toegevoegd. Een opvallende omissie zal ik moeten afdoen als "toch een beetje overschat". In deel twee van mijn lijst aandacht voor de nieuwe Cassavetes, Aziaten in neonlicht, een abortushel, de Mexicaanse Straight story, de kiem van globalisatie-cinema, films die halverwege opnieuw beginnen, films die het zweet uit je handen laten stromen en - jawel jawel - een komedie.
