De Subjectivisten

Het schaduwkabinet: week 17 - 2010

De kabinetten in de Lage Landen blijven maar vallen. Het meest stabiele kabinet hebben wij hier gewoon al jaren met onze duidelijke lijstjes uit het:


We luisterden naar: Soundpool, Various Artists: The Göteburg String Theory, Dustin O’Halloran, Raskolnikov’s Dream, Food, Mike Patton en Luigi Tenco. En keken naar: elkaar.

50 x 90: 14. Rollins Band - The End Of Silence (1992)

Henry Rollins. Hen the man.

Dat mag ik zeggen, vind ik. Ik heb namelijk best wel wat gemeen met de kleerkast met de streepjescode in zijn nek. Dezelfde dag jarig bijvoorbeeld: 13 februari. Henry is weliswaar 14 jaar ouder, maar toch. Hij kon op 31-jarige leeftijd precies verwoorden hoe ik me voelde toen ik 17 was, toch knap. En als klap op de vuurpijl heb ik nog zijn zweet als een douche over me heen mogen krijgen, daar vooraan bij het podium van de oude Effenaar. Kan niet iedereen zeggen.

Het schaduwkabinet: week 16 - 2010

Terwijl de IJslandse cash & ash Europa platlegt maken wij gewoon onze stof opwaaiende hoogvliegers uit onze lijstjes ten gelde in het:


We luisterden/keken naar: Roadburn (Karma To Burn, Earthless, Shining, Fatso Jetson, Witchcraft, Thorr's Hammer, Trinacria, Shining & Enslaved play the Armagaddon Concerto, Garcia plays Kyuss), Warpaint, Auteur Labels: Independent Project 1980 - 2010, James Johnston & Philippe Petit, Woodchucker / Jonatan Nästesjö, Chris Weisman & Greg David, Tobias Hellkvist, Michael Santos, The Boats, The Unwinding Hours, Triptykon en Abscess.

50 x 90 Roadburn editie: Garcia plays Kyuss

Garcia plays Kyuss? Ik had er wel wat gemengde gevoelens bij. Kijk, John Garcia is de beste stonerrockzanger ooit en zong bij de beste stonerrockband ooit: Kyuss. Geen discussie. Vier albums, waarvan de zeker de laatste twee fenomenaal zijn. En gestopt in 1995, nog voor de stonerrocktrend. Legendarisch, vooral na het einde, want tijdens hun leven was Kyuss helemaal niet zo geliefd. Wel door mij natuurlijk; om het toch maar even gezegd te hebben. Verhaal is verder bekend, Josh Homme, Queens of the Stoneage, etc. Al 15 jaar geen Kyuss dus, hoewel John Garcia nog eens op het podium is gekropen bij de Queens. En nu speelt de beste stonerrockzanger de liedjes van de beste stonerrockband. Om publiciteit te genereren voor zijn nieuwe soloplaat.

 

Franz Fjödor - Glorious Days

De man achter Franz Fjödor heet eigenlijk Wouter Jaspers en is nauwelijks meer een Tilburger te noemen. Hij reist de hele wereld over waarbij hij voor zijn muziek redeneert "wat je ver haalt is lekker". Zowel samenwerkingen met lokale muzikanten alswel field recordings van duistere oorden als een concentratiekamp in Theresienstadt en het radioactieve Tsjernobyl.

De gelukkige huisvrouw (Antoinette Beumer, 2010)

Er zijn mensen die menen dat het verschil tussen hi en lo culture compleet verdwenen is, maar bij het bekijken van De gelukkige huisvrouw wist ik weer waarom ik per week zo weinig publieksfilms kijk. Omdat het verschil wel degelijk bestaat en ik doorgaans gewoon niet zo van publieksfilms hou. Negatieve uitleg: ik profileer mezelf graag. Positieve uitleg: ik leer meer van het ongewone. Maar even steekhoudend vind ik de conclusie dat de publieksfilm expres niet-elitair is en het gewone nastreeft. Negatieve uitleg: er moet geld verdiend worden. Positieve uitleg:....ja wat? Wat is dan de positieve uitleg? Als het niet voor het geld is, waarom maak je dan een film bewust gewoon? Uiteindelijk gaat iedereen het liefst naar de bioscoop om een unieke ervaring te hebben. Een film bewust gewoon maken is dan tegen-natuurlijk, en eigenlijk een minachting voor het publiek.

Het schaduwkabinet: week 15 - 2010

Teddy Scholten is overleden. Nog meer bekende namen in onze beregoede lijstjes uit het:


We luisterden naar: Cliffordandcalix, Lisa Gerrard, Peggy Sue, Spheruleus, Charanjit Singh, Omar Khorshid, Mine Koşan, Kamuran Akkor en Gülden Karaböcek. En keken naar: Alice In Den Städten, Medium Cool, Banshun. En Bas heeft voorpret voor Roadburn 2010

50 x 90: 13. Therapy? - Nurse (1992)

Je hebt van die bands die stug doorgaan, wars van trends of stromingen, altijd koppig de eigen weg nemend. Kan ik wel respect voor opbrengen, het getuigt van doorzettingsvermogen, dwarsheid. Andy Cairns doet dit met zijn Therapy? al sinds vroege jaren 90, en dat is knap. Beetje grillige eigen weg, dat wel, maar ze zijn er nog steeds, ook al spelen ze tegenwoordig al lang niet meer in de grotere zalen en is de echte populariteit al enige tijd voorbij. Ik ben in ieder geval niet meer van de partij; Therapy? is voor mij enigszins vergane glorie. Maar was er eigenlijk wel glorie? Een heronderzoek naar debuut Nurse.

 

Kan Mikami: woorden als vuisten en zinnen van zijde

Oftewel hoe een Japanse avantbluesmeneer het leven van de schrijver voorgoed veranderde. Joris Heemskerk doet uit de doeken waarom juist Ken Mikami zo hard aankomt dat het pijn doet.

Het schaduwkabinet: week 14 - 2010

Sugar Lee Hooper was groot. Iets kleiner maar minder kaal zijn onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: Forest Swords, Karnivool, Gonjasufi, Eleh, Xiu Xiu, Jonsí, Mamer, Philip Glass, At The Gates en Meshuggah. En kijken uit naar: rokjesdag.

50 x 90: 12. Screaming Trees - Sweet Oblivion (1992)

Mijn nummer 1 van 1992. Kan me nauwelijks de rest van de lijst herinneren – Images & Words van Dream Theater stond er wel zeker in – maar Sweet Oblivion stond bovenaan.  Was dit nou ook grunge? Zelfde stad, wel heel andere muziek. Of in ieder geval een heel ander gevoel.