De Subjectivisten

Sufjan Stevens - All Delighted People

Interessante move. Na jaren van wachten op 'echt' nieuw werk, dropt Sufjan Stevens in één week een ep een kondigt in een moeite door ook maar een nieuw album aan.

50 x 90: 30. Into Another - Seemless (1995)

Over straight edge hardcore, thrash metal, proto-emo, post-grunge, maar uiteindelijk toch vooral over goede, mooie liedjes en lieflijke popmelodieën.

Het schaduwkabinet: week 34 - 2010

Het blijkt eens te meer dat je niemand blij maakt met een dode mus. Hopelijk is dat niet het geval met onze gevleugelde lijstjes uit het:


We luisterden naar: Sun Kil Moon, Danger Mouse And Sparklehorse, Aaron Martin, Part Timer featuring Heidi Elva, Various Artists: Transmission - 30 Years With(out) Ian Curtis, Various Artists: Transmission – Nederlands, Various Artists: Vertical Integrations, Tamed Animals, Phoenix And The Turtle, Charming Hostess, Svarte Greiner, Cindytalk, Wildbirds & Peacedrums, Elian, Thomas Köner, Motorpsycho, Laurie Anderson, Qədir Rüstəmov, Gagik Stepanyan, Bleeding Black en Seyyal Taner.

50 x 90: 29. Truly - Fast Stories... From Kid Coma (1995)

De nummer 1 van mijn 1995 jaarlijst. En daar sta ik nog steeds volledig achter. Schaamteloos door de massa genegeerd meesterwerk. Superlatieven en hoe die te kort schieten, dat gevoel.

50 x 90: 28. Ozric Tentacles - Become The Other (1995)

Spacerock? Prog? Dance? Dub? Ambient? Van alles een beetje, en juist daarom zijn de Ozrics zo goed voor me geweest: me laten kennismaken met genres en stromingen die ik alleen van horen zeggen kende, maar nog niet naar durfde te luisteren. Maar de muziek zelf was ook meer dan fijn hoor.

50 x 90: 27. Our Lady Peace - Naveed (1995)

Als ik zeg dat deze plaat klinkt als een kruising van U2, Pearl Jam en Live klinkt zal dat voor veel mensen juist een reden om met een grote boog eromheen te lopen. Toch klinkt Naveed echt zo. En hij is nog goed ook.

50 x 90: 26. Levitation - Meanwhile Gardens (1994)

Ja joh, Bas gaat obscuur! Levitation is al een vrijwel onbekende band, en dan ook nog eens in de 50 x 90 lijst met een album dat alleen in Australië is uitgebracht. Ik zou bijna de Mart Smeets-modus aanzetten.

Bad Lieutenant: Port of Call - New Orleans

Werner Herzog beweert dat hij Abel Ferrara's Bad Lieutenant nooit heeft gezien en dat de titel een slecht idee was van een producent die wilde voortborduren op de reputatie van die cultklassieker. Nu is het met Herzog altijd moeilijk te bepalen wat waar is en wat bijdraagt aan zijn eigen mythe, maar feit is dat het twee totaal verschillende films zijn. Ferrara's Bad Lieutenant is een drama met een zware religieuze saus. Herzogs film is een Bukowski-achtige zwarte komedie gebouwd rond Nicolas Cages talent voor het neerzetten van over the top losers (zie ook: Leaving Las Vegas, Adaptation).