De Subjectivisten

Schaduwkabinet: week 39 - 2010

"Veel mensen zullen zeggen: tjonge, jonge, dat dat er ook in staat.", aldus Rutte na het bereiken van een akkoord na 3 maanden onderhandelen. Voor een sneller resultaat waar ook menigeen tjonge, jonge zal roepen zijn uiteraard onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: Arcade Fire, Ólöf Arnalds, Phonophani, Zbigniew Preisner, Ringinglow, Skunk Anansie, Supersilent, Richard Youngs, Sufjan Stevens, 2562 (2x), Sharon van Etten, Иво Папазов и Оркестър Тракия, PMMP, 陰陽座 (Onmyo-za), Killing Joke, Atlantean Kodex, Mirror Of Deception, Unearthly Trance, Árstíðir lífsins, Dordehuh en Autopsy.

John Zorn anno 2010

John Zorn en ik, het is geen haat-liefde verhouding, maar een ambivalente relatie kan ik het wel noemen. Ik vind het een beetje rare, elitair overkomende man die veel te veel platen uitbrengt; als je ze allemaal koopt raak je acuut aan de bedelstaf. Een ondoordringbaar geheel, een waterval aan muziek die zo verpletterend is dat je totaal murwgebeukt snel weer een artiest opzoekt die gewoon eenmaal per twee jaar 40 minuten muziek uitbrengt. En daarbij, waar te beginnen? De man gaat van vrije improvisatie naar fusion naar easy listening naar modern gecomponeerd naar noise naar metal naar surf naar geluidskunst naar Joodse traditionals; en dan vergeet ik vast een genre of 30.

Crazy Heart

 
Lord, it's the same old tune. Fiddle and guitar. Where do we take it from here?

50 x 90: 34. Orbital - In Sides (1996)

It's a long way to the top, if you don't want to rock-'n-roll. Of: Dead Can Dance + Barkmarket = Orbital. Klinkt belachelijk maar zonder die som had ik het antwoord nooit gevonden.

Het schaduwkabinet: week 38 - 2010

De Subjectivisten zijn een beetje als de SGP: vrouwen mogen er best bij, als ze hun waffel maar houden en op tijd zorgen voor een bord met warm eten. Geheel staatkundig volgen nu onze supermannelijke en superlange lijstjes uit het:


We luisterden naar: John Zorn, The Dreamers, Mycale, The Ex, Testament, Sacred Reich, Brave Timbers, Peter Broderick, Circle, Concert Silence (2x), Crippled Black Phoenix, Fidan, Grinderman, Her Name Is Calla, Interpol, Islaja, Orchestra Noir, Superpitcher, Nicholas Szczepanik, Ten Kens, Three Mile Pilot, Deerhunter, Flying Lotus, Gonjasufi, Solar Bears, Dolphins Into The Future, Alkerdeel, Oranssi Pazuzu, Zombie Zombie en Gadget. En keken naar: Afterschool, Alle Anderen, The friends of Eddie Coyle, Io sono l’amore, A year and a half in the life of Metallica, ted.com en Kasparov-Karpov Lyon 1990.

The Art of Webcam Sex

"Give me just a second, baby", zegt ze. "Just a second." Ze neemt twee korte hijsen van haar sigaret, kijkt een keer achterom en trekt haar bh'tje recht, om het vervolgens meteen maar uit te trekken. Ze heeft golvend, donker haar, en een brillenhoofd. Het nachtkastje waar het montuurtje en de asbak op liggen, staat vermoedelijk net buiten beeld. Echt knap is ze niet, lelijk ook niet. Ze neemt snel nog een trekje en legt dan de sigaret echt weg. Dan plaatst ze haar hand naar achteren, op het broekje van de man achter haar en zegt ze tegen de camera: "Hey baby".

50 x 90: 33. Candyhateful - Transparent (1996)

De enige claim to fame die Candyhateful kan maken is het feit dat in de film Queen Of The Damned (naar het boek van Anne Rice) hun liedje 'Stay Down' werd gebruikt. My Space? Niks. Wikipedia? Nee. Allmusic? Zelfs daar niet. You Tube? Noppes (niet helemaal waar, maar was het maar wel zo). En op Spotify staat natuurlijk ook niks. Terwijl de cd nog gewoon besteld kan worden bij je lokale platenboer. En er zijn nog steeds best wat redenen te vinden om dat te doen.

Bijkomen met Miles Davis' 'The Complete In a Silent Way Sessions'

De drie cd's die samen de box 'The Complete Silent Way Sessions' vormen waren de afgelopen weken een fijne afwisseling voor een stapel Blue Note-cd's. Eerst die Blue Note-cd's: voor bodemprijzen kun je een serie Rudy van Gelder-editions vinden met avant-garde jazz uit de jaren '60. Bijvoorbeeld het debuut van drummer Tony Williams 'Lifetime', een bijzonder gewaagde cd met veel vrije improvisatie. Het vreemde slotstuk van die cd,  'Barb's Song to the Wizard' zweeft ergens tussen modern klassiek en jazz-standard. Of 'Point of Departure' van pianist Andrew Hill, waar composities halverwege compleet de andere kant opgaan dan je verwacht en waar Eric Dolphy de ene na de andere weergaloze solo speelt. Een andere favoriet is Wayne Shorter's 'Juju', waarop de begeleidingsband van John Coltrane zich waagt aan een set orginele composities van Shorter, en waar de invloed van Coltrane zelf nooit ver weg is (om niet de suggestie te wekken dat Shorter een Coltrane-epigoon is, wordt in de orginele liner notes de naam Coltrane nergens genoemd). Over die liner notes nog dit: het zijn zonder uitzondering erg goede, beschouwende essays zonder marketing-bla die je tegenkomt in menig jazz-tijdschrift of -blog. 

Het schaduwkabinet: week 37 - 2010

Evander Sno krijgt een hartaanval, Erica Terpstra rijdt door een hoestbui tegen een boom, Big John Russell en Bennie Jolink in het ziekenhuis. Niet normaal hoeveel er gebeurt in Nederland. Het lijken wel onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: John Zorn (3x), Forest Swords, Blonde Redhead, Rafael Anton Irisarri, P Jørgensen, Nico Muhly, Murralin Lane, Faustine Seilman, Smoke Fairies, Salem, Programme, Boduf Songs, Antony & The Johnsons en Southside Johnny & The Asbury Jukes. En keken naar: The Hurt Locker.

50 x 90: 32. Satchel - The Family (1996)

Emorock, soulrock, pianorock, Princerock. Of is het geeneens rock? Een zachtaardige boel is het in ieder geval. En mooi man, prachtig. Een ode aan Satchel.

Het schaduwkabinet: week 36 - 2010

Het is niet te vatten dat er vandaag de dag nog steeds stenigingen bestaan. Of een kabinetsformatie zoals nu. Of een Joran van der Sloot. Gelukkig zijn er altijd nog onze eigentijdse, zachtaardige en oprechte lijstjes uit het:


We luisterden naar: Supersilent, Fu Manchu (2x), Celer, Yui Onodera And The Beautiful Schizophonic, Sophie Hutchings, Peter Broderick, Supersilent, Dungen, Tamaryn, Black Mountain, Tweak Bird, Cherry Ghost, Nicholas Szczepanik en Ecstatic Music of the Jemaa El Fna.

Motorpsycho - Timothy's Monster (2010)

Wat er nog toe te voegen is aan de lofzang van Bas over deze plaat uit 1994, een tijdje geleden? Niet veel misschien. Hoewel; hoe klinkt deze plaat voor iemand die op het verkeerde moment in Motorpsycho’s muzikale historie is ingestapt? Nog interessanter: wat is de meerwaarde van de onlangs uitgebrachte ultieme uitvoering van Timothy’s Monster, een box die het meesterwerk over vier cd’s verspreidt?

50 x 90: 31. Fu Manchu - In Search Of... (1996)

De meest archetypische stonerrockplaat die ik ken; en dat voordat de term was uitgevonden. Nee, in 1996 heette het nog seventiesgroove of cosmic sludge rock. Ook mooie benamingen, maar stonerrock bekt toch even lekkerder. Zeker als werkwoord: ik stoner, jij stonert, wij stoneren. Kun je met die andere titels niet doen. En gestonerd hebben we, met mijn eigen band. Maar toch nog te weinig.  

Politist, adj. (a.k.a. Police, adjective; Corneliu Porumboiu, 2009)

Corneliu Porumboiu kennen we nog van de arthouse comedy 12:08 East of Bucharest, waarin de mythische proporties waarmee de Roemeense revolutie in een voorstadje van Boekarest zou zijn begonnen tot een hoopje cynisme wordt teruggebracht. Politist, adj. is zijn laatste komedie, zo lees is overal, maar de humor is zo cynisch dat menigeen er überhaupt geen komedie in zal zien. Wat is het dan wel? Een politiefilm over een drugszaak, maar dan wel de saaiste, onbeduidendste drugszaak ooit. (bevat spoilers)

Het schaduwkabinet: week 35 - 2010

Nederland is een schrijver (en judoka) armer, wij zijn een schrijver rijker: welkom Justin. Hopelijk net zo welkom als onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: Autolux, East Of The Wall, And So I Watch You From Afar (2x), Youth Of Today, Bold, Underdog, Laurie Anderson, Antony & The Johnsons, Autumn Grieve, Isobel Campbell & Mark Lanegan, Goldmund, Hjaltalín, Menomena, No Age, Various Artists: Total 11, Grouper, Zola Jesus, Drudkh (3x), Häive, Darkthrone en Aura Noir.