« Het schaduwkabinet: week 2 - 2011 | Hoofdmenu | Norwegian Wood (Tran Anh Hung, 2010) »

15 januari 2011

Reacties

herman

Mooi stuk en ook herkenbaar wat betreft de mailinglisten (jij zat zeker ook op G35). :) Voor mij was dit ook de release waar ik GYBE! mee ontdekte en waardoor ik meteen helemaal om was. Of het de beste is, weet ik niet. Ik heb ook wel een zwak voor Yanqui UXO: die heb ik als student helemaal grijs gedraaid in de tijd dat ik heen en weer pendelde tussen Tilburg en Leiden. Doordat field recordings hier ontbreken voelt dat album toch net weer anders dan de eerdere releases.

Qua zijprojecten ben ik ASMZ lange tijd nauwgezet blijven volgen, al was ik er na album 4 ook wel klaar mee. Laatste album en concert in Paradiso waren dan wel weer de moeite waard. Do Make Say Think is inderdaad supertof en de eerste van Fly Pan Am en SetFiretoFlames vind ik ook erg mooi, maar al het andere heb ik nooit echt veel mee gehad. Die plaat van Sofa moet ik nog wel een keer beluisteren...

Ben benieuwd naar de 19e. :)

Jan Willem Broek

Deze ep is ook mijn favoriete Godspeed cd...hoewel de rest ook prima is, Yanqui U.X.O inkluis. Die rockte juist iets meer. Ben het ook met je eens dat Constellation van een zinderend label is weggezakt naar iets minder bijzonders. De opleving kwam weer toen ze met spookzangeressen Bozulich en Vajagic en gold old Vic Chesnutt op de proppen kwamen.
Optredens van Godspeed waren volgens mij niet voor hun zelf. Daarbij was de muziek zo fysiek en kon je er net als hen zo in opgaan dat ander contact echt niet nodig was...

Martijn Busink

Gut, nog zo'n band die geheel langs me heen gegaan is. Ondanks (of dankzij) al het enthousiasme om mij heen.

Misschien ook nog eens beluisteren om te kijken of ik een epic fail moet bijschrijven in m'n persoonlijk failblog. :)

Jan Willem Broek

Echt?!? Ik zeg niet dat het direct een band voor jou is, maar wel als je ze live gezien hebt (denk ik). Ondanks de dramatiek op papier is het gewoon een fijne experimentele band, die een unicum vormt in de postrock wereld. Filmisch, melancholisch en af en toe een fijn opgebouwde climax. Nummers die klokken tussen de 10 en 24 minuten...ze nemen de tijd, wat al heel bijzonder is. Maar hé, subjectivisme staat voorop! Set Fire To Flames vind ik overigens een geniaal zijproject. Opnames in een oud huis, waarbij je het gekraak van de trappen hoort onder begeleiding van de klassieke instrumenten en de postrock-flarden...

Ludo

poeh lang niet meer naar GYBE geluisterd zeg, eerst maar weer 'ns instapplaat Lift Yr Hands en dan de rest ook maar eens doen.

"omdat Canadeze wetgeving verbiedt om Canada met een C in namen en titels te gebruiken (even een nutteloze terzijde, natuurlijk afkomstig van de mailinglijst)"

dit lijkt me overigesn een typisch broodje aap verhaal, door de band zelf de wereld in gebracht. (maar goed de raarste dingen zijn soms ook waar)

Sebastian

Ik vraag me sterk af of die Maiden-referentie een poging tot humor was. De kans bestaat dat de band er geen idee van had. Zelfs toen die Blaise Bailey Finnigan III zijn naam opgaf, ging er geen belletje rinkelen. Hebben ze zich hier ooit over uitgelaten? (Blaise Bailey heet overigens Blaze Bailey)

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.