« Het schaduwkabinet: week 3 - 2011 | Hoofdmenu | Het schaduwkabinet: week 4 - 2011 »

21 januari 2011

Reacties

Jan Willem Broek

Hulde!

Christmas Steps is mijn favoriete Mogwai-track. Geweldig hoe die baslijnen maar wat tegendraads lopen te doen voordat de boel uitbarst. En dan langzaam weer de rust met het vioolspel van hemmes van Long Fin Killie. Prachtig!

OMC

Nooit wat mee gehad op een of andere manier ondanks enthousiaste verhalen die het in theorie heel interessant zouden moeten maken. Beetje te steriel of afstandelijk. Klinkt de eerste keer fan-tas-tisch en dan weet je het wel, heb zelf een beetje hetzelfde met Godspeed, al vind ik die die ene keer dan veel beter. :)

Marcel Verhoeven

'Come on die young' was ook mijn eerste Mogwai. Vervolgens was ik vrij snel uitgekeken op de band want ik vind het - op 'Happy songs for happy people' na - allemaal wisselvallige zapplaten.
Naast 'Happy songs for happy people' heb ik alleen 'My father my king' nog op cd wat ik ook meteen het beste nummer vind [ook met viool van LFK's Luke Sutherland]

herman

Voor mij was Come On Die Young ook de eerste Mogwai. De eerste keer dat ik van Mogwai hoorde was trouwens via MTV, die de clip van Christmas Steps 's nachts uitzond. Nogal een bizarre clip, want de eerste paar minuten zijn zonder geluid (en ik maar denken dat mijn tv stuk was). Verder een mooi filmpje dat zo van een Russische cineast uit de jaren '20 of '30 had kunnen zijn. Daarna snel een paar keer live gezien en de cd's gaan kopen, maar dit blijft ook hier de favoriet.
Na Happy Songs for Happy People (bij Mogwai waren ze nooit zo goed in het bedenken van titels) zat ik ook wel aan mijn verzadingspunt: de albums daarna heb ik nooit meer (fatsoenlijk) beluisterd.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.