« Het schaduwkabinet: week 25 - 2012 | Hoofdmenu | Het schaduwkabinet: week 26 - 2012 »

21 juni 2012

Reacties

Jan Willem

Word!

Ik ben zelf ook geen enorme hiphop-fan, maar dig van de nieuwere hiphoppers die duistere van Dälek wel.

Toevallig zat ik vandaag hier nog mee te praten over een oude persoonlijke klassieker van de schrijver: http://mousique.wordpress.com/2012/06/20/apk-paris-the-devil-made-me-do-it-1990/

Martijn Busink

Van Cannibal Ox misschien niet maar Vast Aire heeft net een niet verkeerd album gedropt.

Ludo

in eerdere pogingen vond ik het altijd wat te 'industrial'. Ik ben op pseudohiphopgebied meer van de losers met gammele gitaren (Why? Sage Francis)

overigens eindelijk ontdekt waar de filmsample uit Why's The Fall of Mr Fifths vandaan komt. http://www.youtube.com/watch?v=zx_BfRa3Vko Ik meende Owen Wilson te horen (of hoopte) maar het is Will Oldham, in Kelly Reichardts Old Joy :)

enthousiasmerend stukje wel Bas, ik ga ze opsnorren en op de mp3 player knallen

Noise

Qua hiphop genoeg moois dit millennium: Dalek's "Abscence" (2005), vol met industriële madness is imho zeker een hoogtepunt. Of "Deltron 3030" (2000), een zeer fraai georkestreerde 'hiphopera' over leven in het jaar 3030. Uit de Anticon-stal kwam het geweldige debuut van de reeds genoemde Sage Francis ("Personal Journals", 2002, over dwingende zelfreflectie gesproken). Of MF Dooms' alterego Viktor Vaughn, "Vaudeville Villain" (2003) een bij vlagen onheilspellend doch speels meesterwerk. De samenwerking van Doom en Madlib op Madvillain's "Madvillainy" (2004) mag uiteraard ook niet ontbreken. En Shape of Broad Minds - "Craft of the Lost Art" (2007) verdiend tevens een eervolle vermelding.

Noise

Voor ik het vergeet: Leuk stukje Bas! Cold Vein en FanDam zijn wat mij betreft met gemak de meest indrukwekkende hiphop albums evah. Punt.

Martijn Busink

Nouwwwww … punt? ;)

Ik vind het ook net wat te industrieel om een favoriet te worden, ik mis de funk de beetje.

Noise

'Tis gemene funk. Zoals op Deep Space 9mm of Atoms. Beiden skullcrushers van de eerste orde. Maar ik hoor in Autechre ook funk, dus kan aan mij liggen ;)

Jan Willem

Zeg Martijn, zitten we hier bij de Subjectivisten ga je iemands mening in twijfel trekken ;-)

bas

ik heb ook niet zoveel funk in mijn kont, dus daar zal het wel aan liggen dat ik el-p wel goed vind en veel andere hiphop minder ;).

overigens denk ik dat de nieuwe wat funkier is dan fantastic damage. en de plaat van killer mike die net uit is (muziek/productie van el-p) is zeker funkier. weet zelf nog niet zo goed of ik die killer mike plaat echt goed vind; ik waardeer el-p's stem en voordracht meer dan die van killer mike.

Noise

Ik denk dat El-P op FanDam aanzienlijk explosiever wilde overkomen of iig iets had te bewijzen (onmogelijke hoeveelheid woorden per minuut, zoveel mogelijk ideeën per track, de futuristische noise meer op de voorgrond dan de mc zelf). C4C is meer coherent en gebalanceerd. Ook zijn dictie is helder, iets minder manisch en furieus waardoor hij de luisteraar niet steeds voorbij rent. Maar juist daarom heeft Fantastic Damage meer mijn voorkeur, die rauwe gretigheid en schurende psychedelica, bloedstollend. Killer Mike's plaat is voor mijn gevoel een andere opzet, meer oldskool/boombap, andere profilering en in die zin niet echt met elkaar te vergelijken. Maar ik kan beiden op verschillende manier erg waarderen.

Noise

Bas, ik denk dat jij met name Sage Francis' Personal Journals erg kan waarderen. Urgent, dwingend en een tikkeltje zwaarmoedig ;)

http://www.youtube.com/watch?v=lmQr0GNqmnI

Martijn Busink

Oh, maar ik ben niet echt enggeestig en hoor ook funk in van alles en nog wat, en het is ook niet echt een kwaliteitsoordeel. Maar voor mij, imo, subjectivistisch enzo, is het niet zo'n klassieker, teveel platen die ik hoger aansla en meer gedraaid heb.

Ox had ik toevallig net weer gedraaid, maar ik ga El-p ook weer 'ns afstoffen. :)

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.