« Kerststukje | Hoofdmenu | Het schaduwkabinet: week 51 - 2012 »

14 december 2012

Reacties

PvC

Ik vind er eigenlijk niks van want ik krijg het niet voor elkaar om er lang naar te luisteren. Ik ben het helaas verschrikkelijk snel zat, dat gedoe.
Vroeger, als Peter Hammill fan, dacht ik nog wel eens dat als ik iets niet begreep het dan dus wel diepzinnig zou zijn, maar die fase ben ik inmiddels voorbij. Paar keer geprobeerd, geen klik. Ik waardeer de durf maar het resoneert niet met mij.
Dus ik ben denk ik nog het meest van dezelfde categorie als de vrouw van Bas, alhoewel ik het niet 'lelijk' zou noemen en zeker niet Johannes van TVOH prefereer.

EvR

Interessante opmerkingen over The Wire van OMC. Elk kunstblad profiteert natuurlijk van de creativiteit van een artiest door die in de etalage te zetten. Ik ben het OMC eens dat ze daar erg ver in gaan en artiesten voor zichzelf gaan claimen, misschien is het een vorm van cultureel nationalisme dan wel snobisme (Simon Reynolds mocht ook graag hoog opgeven over wat er voor geweldigs in de jaren '90 gebeurde in Engeland t.o.v. de VS).

Angst (voor de toekomst, de buitenwereld, richtingloosheid) is waarschijnlijk de verborgen drijfveer van retromania.

Volgens mij klopt dit gewoon. The Wire schermt daar graag mee ('wij claimen dit omdat toch niemand het snapt'), maar lang niet elke artiest die ze graag claimen gaat daarin mee. Vaak gaan artikelen en interviews meer over de auteurs dan over de artiesten die beschreven worden. En soms zijn de artiesten gewoon geen praters en voegt een interview weinig toe aan het werk van een artiest (geldt overigens niet voor Walker, was erg informatief interview met Mike Barnes vorige maand in The Wire). Walker een nieuwe popartiest noemen bevalt me wel, het opent in elk geval deuren (op Wikipedia staat 'experimenteel muzikant' bij Walker's entry).

Maar eigenlijk vind ik dat The Wire nu beter dan pakweg 10 jaar geleden, toen ze veel breder waren en meer schreven (blad was veel dikker). Toen kon alles leek het wel.

Martijn ter Haar

Ik ben ook een 3'tje. Als je het eerst woord vraagt dat bij me opkomt bij Bish Bosch dan is het antwoord 'prog'. Ik vind het knap in elkaar zitten, Walker heeft een fantastische stem en het is zeker origineel, maar een kwalificatie als 'mooi' of 'lelijk' durf ik er niet aan te geven. Ik hoor vaak 'duister' als bijvoeglijk naamwoord vallen, maar dat hoor ik ook niet. Het klinkt vooral als een constructie, ingenieurswerk.

Ludo

goed kwartet meningen mannen.

ik heb nog niet geluisterd (zal ik maar gewoon Tilt doen om te beginnen) maar wat betreft The Wire, er is een museumterm daarvoor, die me even ontschiet, het museum als groot wit academisch en vooral steriel reservaat waarin elk object dat je erin plaatst tegelijkertijd tot een esthetisch hoogtepunt wordt verklaard, maar ook volkomen onschadelijk wordt gemaakt.

Jan Willem

Vroeger, als Peter Hammill fan, dacht ik nog wel eens dat als ik iets niet begreep het dan dus wel diepzinnig zou zijn, maar die fase ben ik inmiddels voorbij.

klinkt heel belegen PVC, maar zo is deze vast niet bedoeld? alsof wij nu nog in een fase zitten waardoor wij het nog als diepzinnig beschouwen?

ik vind het wel een duister werk Martijn, ook als bijvoeglijk naamwoord (waar komt deze kwalificatie nu weer vandaan...interessant hoor), maar dat is iets subjectiefs denk ik...net zoals ik menig horrorfilm niet eng maar geconstrueerde nonsense vind, terwijl mijn medekijkers hun broek volschijten...

Mark van de Voort

Jammer, ik had wat meer kritische opmerkingen verwacht; in feite is het een plaat die stijf staat van de opgeblazen, doodgekookte muzikale pretenties en moddervet aangezette, pompeuze lyrics. Iedere popmusicus zou hier keihard op afgerekend worden maar Scott Walker kan er iedere keer magistraal mee wegkomen. Want dat is nog de grootste prestatie van Walker: dat hij voor zichzelf deze creatieve vrijheid heeft geschapen. Alles is mogelijk, behalve natuurlijk een doorvoelde, fatsoenlijke popsong...want er is geen weg meer terug in dit zelf gecreeerde kille universum.

Martijn Busink

Hah, go Mark! ;)

Idd, was het voor een vierluik mooi geweest als er een 'tegen' bij had gezeten.

Jan Willem

Jij mag die kritische opmerkingen dan gewoon zelf plaatsen toch? Het is ietwat merkwaardig al jij van ons kritische opmerkingen verwacht? Die hadden er kunnen staan, maar die staan er niet omdat wij eigenwijze oren hebben. Dus je "in feite is" mag je lekker vervangen door "ik vind"...En iedere popmusicus zou er op afgerekend worden??? Ik ken geen tweede die zo als Walker te werk gaat.
Zoals je het beschrijft: "er is geen weg meer terug in dit zelf gecreeerde kille universum"...klinkt mij als super intrigerend en als muziek in de oren ;-)

Jan Willem

Beter 4 goede voor dan 1 slechte tegen....ik vind het geen must...maar ook daarover zijn we het niet eens blijkbaar. :-)
Ik vind dat hier 4 totaal verschillende stukken staan, wat de plaat steeds anders belicht; dat laatste is het doel van een multi-recensie denk ik.

Overigens valt er genoeg twijfel te bespeuren....

PvC

Jan Willem: mijn opmerking had alleen betrekking op mezelf, hoor, ik dacht daarbij aan niemand anders. Zelf ben ik inderdaad behoorlijk belegen, dus dat klopt ook.
Anders dan vroeger, vind ik 'onbegrijpelijk' niet meer automatisch 'extra interessant', eerder krijg ik daar argwaan van. Er is uiteraard een redelijk grote kans dat anderen datzelfde wel begrijpen.

Jan Willem

Ah oké, excuus dan...weer eens te snel geoordeeld

peTer

Zo, net als voor de plaat moest ik voor dit artikel zeker ook even flink gaan zitten...
Dit is wel een heel mooie manier van recenseren, zouden jullie best weer eens vaker mogen doen :-)

En, ach, hoe makkelijk kun je op zo'n plaat als deze kritiek hebben (dat is nog makkelijker dan op Justin Bieber); er iets zinnigs over zeggen kost echter veel meer moeite en dat die moeite hier betracht is dat is duidelijk.

Voor mij, nieuw in het universum van Walker, helpt het in elk geval wel om de man en zijn muziek enigszins te plaatsen. Dan vind ik het nog heel moeilijke muziek, op dit moment reuze interessant maar inderdaad ook `onbeluisterbaar'. Tilt trek ik al beter, dus ik ga daar eerst eens een jaar naar luisteren, als ik dat dan een beetje begrijp ga ik door met The Drift en over drie jaar mogen jullie me dan nog eens vragen wat ik van Bish Bosch vind...

john prop

Peter, wellicht is Climate Of Hunter nog beter als binnenkomer in het Walker-universum. Er staan een paar lelijke (want gladde) gitaarsolo's op maar ook stukken als het onvoorstelbaar mooie Rawhide. En van daaruit werk je langzaam naar het verleden (Scott 4, Scott 3...) en de toekomst (Tilt, The Drift...) Er is veel te ontdekken; ik zou je d'r bijna om benijden:-)

Hierboven vallen termen als 'gedoe', 'prog', 'constructie, ingenieurswerk' en (mijn favoriet:) opgeblazen, doodgekookte muzikale pretenties en moddervet aangezette, pompeuze lyrics'. Dat klopt allemaal... Bish Bosch: is EN 'geweldig tot de 666ste macht' EN 'lelijk tot dezelfde macht'. Dat maakt hem IMHO nou juist zo spannend, zo intrigerend.

PvC

Climate of Hunter heb ik nog op vinyl, destijds ook vooral gekocht omdat er nogal veel om te doen was. Dealer, Track Six en Blanketroll Blues zijn daarvan mijn favorieten, als ik ze zo noemen mag, maar als het geheel vind ik ook dat album al op of over de grens.
En dus hoef ik ook niet zo nodig verder te 'werken'.
Zijn 'spannend' is wat mij betreft meer conceptueel en in die zin kan ik het waarderen zonder (en misschien zelfs bij voorkeur) zonder het te horen. ;-)
Ik probeer het steeds weer, zeker als er zoveel over geschreven wordt. Maar het helpt niet echt.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.