« Het schaduwkabinet: week 44 - 2014 | Hoofdmenu | Senzor AM 69 »

30 oktober 2014

Reacties

peTer

wow, een theatraal drieluik als recensie voor bombastisch werk! mooi beschreven, het is een geweldige plaat waar je echter wel even een aanloopje voor moet nemen en die ook behoorlijk zwaar op de maag ligt. maar wat een heerlijk soort buikpijn hou je hieraan over... :-)

Gerard

Mooie bijdrages, alle drie! En props voor Prop, meer van dat graag!

Uiteindelijk zelf het meest eens met Bas denk ik. Hoewel ik Soused een hele goede plaat vind, en hem net als JWB een 7,5 zou geven, overheerst toch een licht gevoel van teleurstelling. Te hoge verwachtingen van een ultieme held (Walker) en moderne helden die samen iets gaan brouwen.
Het voelt vooral als een nieuwe Walker plaat. Een die lang niet zo goed is als Bisch Bosch. Sunn O))) leggen zich neer bij de rol van sessie-muzikanten. Het artistieke compromis zorgt er voor dat Walker niet zo diep gaat als op BB, lijkt het.

Kreeg ik er maar buikpijn van, zoals Peter, zoals bij Bisch Bosch. Het is me te 'aardig'. Desondanks is het nog steeds een hele goede plaat, maar minder gevaarlijk en edgy dan ik had gehoopt.

OMC

Wat John ongeveer zegt wat mij betreft. Ik vind het echt een meesterlijke plaat met 'Bull' als voorlopig hoogtepunt (die lavadrone aan het eind, yum-yum). Het doet Walker wel goed dat hij wordt verankerd in de lijnen van Sunn o))). Het is ook een bijna toegankelijke plaat, hoe popmuziek -in de hitlijstzin- in 2014 zou moeten klinken.

Gerard

Vind je dat echt Omar? Voelt voor mij heel erg alsof Walker aangelijnd is, constrained. Die verankering zint me juist niks, het beperkt hem teveel. Als er één iemand is die níet meer popmuziek hoeft te maken is het Scott wel ;)

Bas

Uiteindelijk is het er wellicht wat negatiever uitgekomen dan ik eigenlijk vind: namelijk dat ik het ondanks alles wel een prachtplaat vind. Maar die verwachtingen hè, die killen hem ;)

Jan Willem

Ik denk dat Bas en ik een zelfde gevoel delen; je verwacht iets gigantisch, wellicht teveel, maar het is en blijft zeker een goed album met een licht teleurstellende nasmaak, dus 7,5

Jan Willem

De klap die ik niet zag aankomen was bijvoorbeeld de Swans...en daar had ik op voorhand wel zin an maar geen hooggespannen verwachtingen....

OMC

"Vind je dat echt Omar?"

Ik vind alles altijd echt. :) Maar ja, ik vind het een heel prettige spanning en sowieso erg knap dat artiesten elkaar zo weten te vinden.

Ik moet bekennen dat ik me van te voren niet zo bezig heb gehouden met verwachtingen. Dat interview in The Quietus was zeer instructief en toen wist ik wel ongeveer dat alles goed ging komen. :)

Martijn Busink

Ik heb alleen de clip met aandacht geluisterd (het volledige album @ work) en vond het een echte 'song' en eigenlijk daarom erg goed. Recenter Walker werk, in tegenstelling tot 1-4, heeft me nog steeds niet echt gegrepen hoewel ik de man zeer respecteer. Wellicht kom ik dan uiteindelijk via Sunn toch nog op waardering voor Drift/etc. Ik hoop wel dat dat vinyl geen 38 euri hoeft te kosten (staat ie bij Bol voor).

Sebastian

Ik val zelf in slaap bij (het plaatwerk van) Sunn O))) en keek vooral tegen deze samenwerking op. Voor mij is Soused dan ook een positieve verrassing. Het is allereerst een plaat van Scott Walker en een werk dat de lijn van Tilt, Drift, etc. op eigenzinnige wijze verder ontwikkelt. Dat zulke abstracte en op momenten abject lelijke muziek tegelijkertijd poppy en toegankelijk kan klinken is voor mij een nieuw inzicht en de grote verdienste van Soused.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.