« Sid & Nancy | Hoofdmenu | Het schaduwkabinet: week 14 - 2011 »

04 april 2011

Reacties

OMC

Het rockisme debat 3.0? :) Dat hebben we toch allang gehad?

Ludo

Bieber boeit me niet (zouden ze hem nou anti-hormonen toedienen zoals die turnmeisjes? hij is al 17...)

maarreh wie zegt nu eigenlijk dat Bieber geen Timberlake kan worden op een bepaald moment.. ik bedoel dan is ie wél een soort van blijvertje. Niet dat ik dat nou verwacht. (En misschien is er een verschil tussen solo gaan via een boyband, en altijd al solo geweest zijn)

OMC

In de ogen van de Ware Rockist is Timberlake altijd kut, totdat hij een gitaar om de nek doet en samen met Coldshit ofzoiets een nummer doet.

bas

rockisme debat natuurlijk al jaren geleden gehad, maar het blijft nog steeds de kop opsteken en daarom is het goed het weer even scherp te stellen :)
(want behalve de directe omgeving van subs is die hele discussie aan iedereen voorbij gegaan)

Martijn Busink

Ik vond *N-Sync al goed. 8)

Maar 't blijft grappig dat Timberlake in m'n cd-lijst/-kast nog steeds verbazing oproept bij veel mensen die blijkbaar denken dat ik 'goede smaak' heb of zo. Ik dacht dat ie al lang credible was bevonden. :)

Verder 'blijven' er verdomd veel artiesten die helemaal niet zouden moeten blijven natuurlijk.

Koen

Jezus Christus. Het ergste is: Simons beweerde helemaal niet dat een fan het verslag had moeten schrijven, maar iemand die jonger was en/of meer van pop hield. iemand met meer verstand van zaken dus, een expert zo u wilt.

(zie je? iemand zegt "rockisme" en ik kom aanrennen)

Martijn Busink

Vraag is ook of het erg is dat iets geen blijvertje is. Pot die had zich toch best vermaakt? Alleen zag ie er geen blijvertje in, dat is toch geen belediging? Hooguit in de ogen der rockisten.

Koen

Goed punt, één van de kenmerken van pop is nu juist het transiënte karakter ervan.

Martijn

Maar wat is eigenlijk de beste Biebersingle? Zijn Toxic of SexyBack?

Koen

Dat moet "Somebody to Love" zijn dan. Maar "Toxic" kwam 5 jaar na Spears' debuutsingle, en SexyBack 4 na de start van Timberlake's solocarriere (en 8 of zo na de start van *NSync). Dus we kunnen ook gewoon nog even geduld hebben. Voorlopig is het Bieber-materiaal toch net zo goed als "I Want You Back"? (De *NSync-single dan, niet de Jackson 5's beste single aller tijden.)

Jan Willem

één van de kenmerken van pop is nu juist het transiënte karakter ervan

geen idee wat transiënt in deze zin betekenen moet (transiënte flora ken ik wel)...maar vluchtig/vergankelijk denk ik? is dat dan niet gewoon een kenmerk van slechte pop? ik bedoel er zijn toch zat voorbeelden te noemen van popmuzikanten die wel blijvertjes zijn? bij bieber moet je dat natuurlijk gewoon nog afwachten...het kind heeft net zijn eerste baardhaar....

OMC

"is dat dan niet gewoon een kenmerk van slechte pop"

Absoluut niet. Schoolvoorbeeld: 'La dolce vita'.

Bieber is eigenlijk al klaar en hoeft zich verder niet te bewijzen als popartiest. Dubbel-lp's vol echte-echte gevoelens veranderen daar niets aan. Niet elke popartiest met een hitje moet verplicht binnen een paar jaar zijn 'The Day Before You Came' ter goedkeuring voor het Rockistisch Comite presenteren.

Jan Willem

Ik snap je punt niet ten opzichte van mijn post....en je voorbeeld al hue-lemaal niet.

Stel dat Bieber -waar heb ik het over want het interesseert me eigenlijk geen ruk- over een paar jaar vergeten is en zijn songs ook, dan is hij geen blijvertje en een voorbeeld van een niet al te beste popmuzikant. Dan heb je het over een hype gehad en niet meer dan dat. Het feit dat we een eendagsvlieg als 'La Dolce Vita' nog kennen zegt misschien iets over de kwaliteit ervan? Bieber hoeft van mij niets te bewijzen...en of hij nou een blijvertje is of niet geeft ook niks. En met dat gedweep met rockisme moet het ook eens afgelopen zijn; dat verziekt elke discussie...

OMC

Blijvertje gaat toch over een carrière? Ik zou niet weten wat anders.

Wat Koen, denk ik hè, bedoelt met vergankelijkheid van pop is dat het van het moment is en dat of het eeuwigheidswaarde bezit er niet toe doet als pop. 'La Dolce Vita' is voor mij alleen nog maar nostalgie naar dat moment, niet iets wat ik graag opzet.

Jan Willem

Voor sommige pop doet dat er inderdaad niet toe, maar niet alle; de hitmachines, de x-factoren, de tieneridooltjes...ja daar is het een moment (ik noemde dat een hype). Net als je bij een Hitkrant je ook niet afvraagt of het eens diepgravender mag...maar enfin, ik duik weer eens in mijn Kaboom Karavan recensie, over pop gesproken :-)

bas

ik word niet zozeer moe van de rockisme discussie - heb me daar destijds nauwelijks mee bemoeid - maar wel van het feit dat het als heel erg wordt gezien als je wil dat muziek graag een langere houdbaarheidsdatum heeft dan tot volgende week.

Jan Willem

eens! rockisme dook alleen afgelopen tijd weer erg vaak op...het is bijna net zo vervelend als ik op iedere post zou reageren met: "ja maar dat is heel erg subjectivistisch" of "ja da's jouw mening"

OMC

"maar wel van het feit dat het als heel erg wordt gezien als je wil dat muziek graag een langere houdbaarheidsdatum heeft dan tot volgende week."

Eerlijk gezegd heb ik dat nog nooit gehoord/gelezen.

Ik blijf het citaat van Marc Bolan maar herhalen, gewoonweg omdat het de essentie raakt: "pop should be a spell." Zeg maar de extra lagen van charisma, schedelklevermelodie, seksualiteit, mode die een soort betovering veroorzaken. Geen enkele popster kan die betovering heel lang vasthouden, dus dat "blijvertje" van Pot is gewoonweg geen verstand van zaken hebben.

Ik vind die pop-als-betovering wel mooi en ga er echt niet minder pakembeet Eric Dolphy door luisteren.

Jan Willem

Eerlijk gezegd heb ik dat nog nooit gehoord/gelezen.

volgens mij werd dat toch beweerd hierboven ergens?

ja dat van Pot was gewoonweg dom! viel me nog mee dat hij niet iets schreef als: onder het uitzinnige publiek waren maar weinig ouderen te bekennen, het was vooral de jeugd waarvan Bieber het moest hebben....

Martijn Busink

Geen idee wie La Dolce Vita uitvoerde, niet dat ik er veel aan vond, in die tijd was ik door die plaat zelfverklaard Italohater, maar het punt is dat je een liedje nog steeds kent. De artiesten waren duidelijk geen blijvertjes. Ik kan me geen liedje voor de geest halen van die Biebert behalve die 800% slowdown, maar dat zegt niet al te veel, al ben ik ook niet helemaal out-of-the-loop.

Anyway, die meiskes weten vast nog wel een liedje te herinneren op hun 40ste, maar misschien weten die iets minder fanatieke fans ook niet zo goed meer wie het zong. En da's pop (en volgens sommige filosofen alle kunst), de kunst blijft je bij, niet die 'cult of personality'.

Koen

Wat Koen, denk ik hè, bedoelt met vergankelijkheid van pop is dat het van het moment is en dat of het eeuwigheidswaarde bezit er niet toe doet als pop.

Dank! Vergankelijkheid, ja, vluchtigheid eigenlijk, het van voorbijgaande aard zijn. Maar belangrijker is eigenlijk de keerzijde ervan: dat het nú juist even heel erg belangrijk en goed en van het moment is. Pop-als-betovering, ja misschien is dat het wel. De manic pop thrill.

Dan nog is er natuurlijk heel veel pop die blíjft bekoren - mij in elk geval wel. Als ik "I Want You Back" hoor (Jackson 5, niet *NSync) word ik íedere keer opnieuw zo bij als een kind - en dat is geen nostalgie, want van ver voor mijn tijd.

Maar met eeuwigheidswaarde of een houdbaarheidsdatum heb ik echt helemaal niks. Ik vind het aanmatigend en overbodig om zulke begrippen te gebruiken in een beschouwing. "Het is geen blijvertje". Ten eerste: dat weet je helemaal niet; ten tweede: nou fucking en?

Ik kan me ook niet voorstellen hoe een wens om een lange houdbaarheidsdatum werkt in je muziekbeleving en -beschouwing. "Jahaa, ik zit dit nu wel heel leuk te vinden, maar volgens mij is het echt van die muziek die ik over 5 jaar nooit meer draai. Toch maar drie sterren dan in plaats van vier".

Jan Willem

Welnu, als je het zo stelt ben ik het er volledig mee eens. Maar datzelfde heb ik soms ook wel met doorwrochten navelstaarmuziek. Toen ik mijn cd-kast ging uitmesten heb ik regelmatig met gefronsde wenkbrauwen naar bepaalde bands geluisterd en gedacht: waarom heb ik hier in godesnaam cd's van, laat staan 13???!!!? Maar tien jaar ervoor was het bij wijze van spreken mijn evangelie...

bas

""maar wel van het feit dat het als heel erg wordt gezien als je wil dat muziek graag een langere houdbaarheidsdatum heeft dan tot volgende week.""

"Eerlijk gezegd heb ik dat nog nooit gehoord/gelezen."

het wordt nergens zo hard gezegd, maar impliciet is het duidelijk te lezen.

wat betreft de waarde van houdbaarheid tot in de eeuwigheid: voor de muziek zelf maakt het wellicht niet uit, maar ik vind het vaak jammer als iets een eendagsvlieg blijkt. dat zijn vaak dingen die je pas in retrospect kan duiden, niet op het moment zelf. voor mij bijvoorbeeld geldt dat voor linkin park. ik blijf de eerste twee albums echt leuk vinden, daarna zijn ze zo slecht geworden dat ik het gewoon niet begrijp. (dat doe ik graag, processen begrijpen ;). bij eendagsvliegen denk ik dan: hoe kan dit? zo'n surplus aan talent dat er in één keer uitkomt, dat kan toch niet daarna volledig zijn opgebrand?

ik ben heel erg voor de pop-als-betovering beleving, maar vind pop - of welke genre dan ook - in deze irrelevant, en wil die betovering bij elke genre, bij elke muziek hebben. en vervolgens wil ik die betovering vaker voelen bij diezelfde artiest, want die heeft net bewezen dat-ie het kan. als dit niet gebeurt doet het aan de initiele betovering niets af, maar vind ik het jammer dat het niet nog eens gebeurt.

OMC

Je verlangt zekerheid en trouw, Bas. :) Anderen maakt het niet uit waar de kick vandaan komt, hoe onvoorspelbaar ook.

Overigens zie ik nog steeds niet waar iemand hier boven zegt dat alle muziek een houdbaarheidsdatum van een week moet hebben. Volgens mij denkt de popliefhebber ook helemaal niet zo ideologisch (een paar Britse fundamentalisten misschien, maar dat is dan weer, komt dat schot, rockisme-van-pop. :)

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.