« Nils Rostad - Harmony Hammond (Tallerk Platter) | Hoofdmenu | Het schaduwkabinet: week 43 - 2012 »

22 oktober 2012

Reacties

Seabastian

Er van uitgaande dat je doelt op hoe de sociale media een (grote) rol speelde/speelt inzake de spreiding van de haat voor de band en de creatie voor de meme, zekers.

Maar de haat voor de band bestond al jaren eerder. Ik kan me een artikel herinneren in OOR in 2002 waarin Koen Poolman met veel desinteresse de band interviewde (tijdens een of ander festival), waar die haat en onvrede over de groep zeker al in besproken werd.

Erik van den Berg schreef daar indertijd over op het forum: 'Lang verhaal kort, via het ultieme Koen Poolman-voorbeeld: hij werd er afgelopen zomer op uit gestuurd om Nickelback te interviewen. Nickelback! Nooit eerder in zijn carrière lag de arme jongen in zo'n wrede spagaat tussen persoonlijke smaak en opgedrongen onderwerp. Maar wát een prachtige confrontatie leverde het op en wat lag de desinteresse briljant tussen de regels verscholen (treffendste quote: 'Straks mag de groep een platina plaat in ontvangst nemen voor, even spieken, Silver Side Up'). Een verhaal waarin op heerlijk subtiele wijze tegengas werd gegeven'

Seabastian

Op het Subs-forum zoeken op 'Nickelback' en dan oudste zoekresultaat als eerste laten verschijnen, leert dat de oudste melding van haat stamt uit februari 2002. Dat lijkt ook het beginpunt te zijn op ILX. Interessant.

Tien jaar haat! Bestaan de Subs niet ook 10 jaar? Dat had een mooi gecombineerd inleidend thema voor deze reeks kunnen zijn. Taart! ;-)

Martijn Busink

Het is een haatmeme vergelijkbaar met UGGs, witte sokken en Crocs, bedacht ik me laatst. Of Nicholas Cage, en enkele daarvan waren er idd ook al voor de sociale media.

Thijs

Decade Of Aggression \m/
Dat is ook zo raar, je zou toch denken dat die grap wel een keer klaar is. Maar nee, het gaat maar door, die Nickelmeme.

Thijs

Volgens mij stond Nickelback in 2002 trouwens op Pinkpop, als ik me goed herinner. Stel je voor!

Thijs

Nee, dat was in 2006, de tour van deze plaat dus. Blijkbaar kon het toen nog, dat verbaast me dan wel weer.

Martijn Busink

Nou ja, de programmering van Pinkpop verbaast me dan weer niet.

Thijs

Nickelback zou nu toch keihard weggeboehd worden denk?

Thijs

Nickelback zou nu toch keihard weggeboehd worden denk?

Seabastian

Ik vraag het me af. Hoeveel mensen haten de band nu werkelijk? Dat is toch voornamelijk een internetding, tegenwoordig? Het is slechts een meme - en hoeveel procent van de bevolking neemt die meme serieus? Al die miljoenen en platina platen moeten ergens vandaan komen.

Het woordje Nickelback is synoniem voor 'slechte smaak'; wat uiteindelijk meer met sociale constructie te maken heeft dan met de eigenlijke muziek zelf. Ik denk dat begin 2000 enkel de mensen die de muziek echt niet te vreten vonden hun oprechte ongenoegen over de band uitte, in de platenwinkel en online; gebasseerd op de hitjes die ieder uur weer op de radio langskomen (we hebben allemaal wel van die nummers die altijd verkeerd vallen). Pas sinds de sociale media is dit gegeven viral gegaan en puur een meme geworden voor mensen die waarschijnlijk nog nooit een noot muziek van de groep gehoord hebben. Over een paar jaar is de sociale afspraak 'Nickelback=slechte smaak' weer vervangen voor een andere (artiest) en zal Nickelback wel weer wat meer waardering genieten omdat er weer meer objectief geluisterd kan worden.

Zoals ik al in een eerdere reactie aangaf, jaren geleden was Dire Straits een verkeerde band. Maar als er tegenwoordig weer eens een nummertje langskomt, kun je denken: 'wat was hier ook alweer fout aan?' Het lijkt dat de auteur van deze reeks nu al voor die objectieve beluistering poogt te gaan.

Seabastian

Vervolgens kun je vragen of objectieve recensies wel spannend zijn. Ikzelf houd er niet zo van, zelfs niet als het subjectieve eraan het gegeven van een foute band is. In dat geval valt er meer te halen uit het oeuvre van Ronnie Tober, Frans Bauer of Gerard Joling (of Andre van Duin; maar die was sowieso heel vaak echt heel goed).

Persoonlijk hoopte ik meer op subjectieve artikelen waarin de auteur zijn oprechte martelgang danwel oprechte verbazing voor zijn (op)waardering voor de band genoteerd had, inclusief bevestiging van aanschaf van enkele indrukwekkende platen/mp3's. In plaats daarvan krijgen we een welhaast antropologische studie met klinisch karakter. Maar dat is mijn mening en laat ik vooral waken een definitief oordeel te vellen voor het einde van de reeks gearriveerd is.

(Eventueel vervolg - dichter bij Nickelback: Creed, omdat die kunnen varen op een Christelijke achterhoede: alternatief voor vromelingen en tegelijkertijd de muziek van de duivel voor ieder ander. Daar zit een goed verhaal in. Zit er een gewezen katholiek onder de subs? ;-)

Martijn Busink

Nou, van Dire Straits vind ik "The Walk Of Life" nog steeds een vreselijk nummer. Die andere heb ik nooit erg gevonden en hoewel ik 't zelf niet op zal zetten is een "Brothers In Arms" nog best te pruimen. En dat vond ik toen precies hetzelfde. :)

Seabastian

Ikzelf vind Dire Straits goed noch vervelend. Mijn punt was meer dat er periodiek een sociaal-maatschappelijk oordeel over iets actueels de kop opsteekt en dat velen daarin meegaan, zonder dat - vermoed ik - de werkelijkheid er verder iets (meer) mee van doen heeft.

Witte sokken mogen niet meer, maar niemand weet precies waarom. Het is in de mode dat ze uit de mode zijn. Dire Straits mocht in de jaren tachtig niet, en ik wist toen al niet precies waarom (en kwam ook nooit iemand tegen die, desgevraagd, de band ook werkelijk zo vervelend vond als de meme inpliceerde). Pink Floyd mocht niet in de jaren zeventig (tweekeer zelfs, een keer aan het begin van het decenium (vanwege de fans) en een keer aan het einde (wegens de punk). Ook dat is weer goedgekomen.

Nu is de eer aan Nickelback, die tevens de primeur hebben dit in de tijd van de sociale media te zijn. Dat heeft hun titel als meest gehate band enkel maar goed gedaan en de band een ruime voorsprong gegeven t.o.v. de eerdere generaties foute/gehate bands. De eigenlijke muziek van de band wordt er niet per se erger door of moet er per se erger door/voor zijn.

Seabastian

Laatste zin eerste alinea weggevallen: Als je dan jaren later met die werkelijkheid geconfronteerd wordt, valt op hoever die afstaat van wat de meme geworden is. En dus dat Dire Straits zo erg niet is (zonder dat dit betekent dat je het nu goed vindt).

Ludo

interessante gedachten weer, ook in de comments, dat OOR interview, nu je het zegt ja. Vreselijk was dat, als je ze haat zwijg ze dan dood. Heeft OOR wel vaker gedaan, tandenknarsend toch maar die verkoopcijfertjes via mega-bands (en interviews met hun bassisten) hoog te houden. Tevergeefs natuurlijk.

random floddertje

"(de band is vrijwel altijd in beeld en speelt het nummer in kwestie) "

dat de band een ánder nummer speelt dan klinkt, dat wil ik ook nog eens zien in een videoclip.

oh en die videoclip met de semi-celebs en het gewone gepeupel, heerlijk. lijkt me ook lekker om daarvoor gevraagd te worden, soort cameos he. En who's gonna hate those.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.